In een tijd van ratelende stoomtreinen en rokende fabrieksschoorstenen vecht de albinotweeling Effie en Millie voor een plek in de maatschappij die geen ruimte heeft voor wie anders is. Na een ongeluk belanden ze in het kabinet van de mysterieuze showmeester Mac. Een plek waar verhalen tot leven komen en dromen tastbaar worden. Waar mensen worden tentoongesteld omdat ze afwijken, maar elkaar ook vinden in hun anders-zijn. Voor het eerst voelen Effie en Millie dat ze niet alleen zijn, maar welke prijs moeten ze daarvoor betalen? (flaptekst)
Uitgeverij Volt is nog een redelijk jonge uitgeverij in Nederland voor kinderboeken, maar wat hebben ze zich de afgelopen jaren op de kaart gezet. Met vertalingen maar ook met origineel Nederlandse boeken. Fluister het tegen de sterren is ook weer een origineel Nederlands boek. Ergens is dat vreemd als je het omslag ziet en de flaptekst leest. Gek genoeg klinkt dit eerder als een Engels of Amerikaans boek.
Ik ben wel een fan van American Horror Story en daar doet deze setting me aan denken, of in ieder geval het seizoen Freakshow. Mits het echt enkel om de setting draait. Want die serie is natuurlijk voor een totaal andere doelgroep dan dit boek.
Pamela Sharon schrijft in haar dankwoord al dat de film The Greatest Showman een grote inspiratie is geweest voor dit boek. En dat merk je wel. Ik heb van die film genoten en logischerwijs dus ook van dit boek.
Ook moet ik wel vermelden dat ik de flaptekst pas heb gelezen, toen ik het boek uit had. En daardoor was het voor mij een grote verrassing dat de tweeling in de hoofdrol albino zijn. Wat is dit goed geschreven. Daardoor kijk je als lezer toch naar de tweeling alsof ze inderdaad 'gewoon' zijn. In die tijd was het heel anders om een afwijking te hebben of anders te zijn. En eigenlijk is, hoe triest ook, dat nog steeds een issue.
Pamela Sharon heeft een prachtig verhaal geschreven over het accepteren dat je anders bent en dat je dat mag vieren. In een rariteitenkabinet is dat misschien wel vreemd, want het voelt alsof je jezelf verkoopt. In dit boek proberen ze dat mooier te maken: het is vieren dat je anders bent en dat gebruiken om er bij te kunnen horen en te kunnen leven.
Toch zijn de setting en de groei van de personages het beste aan dit boek. De manier waarop de emoties van Effie worden beschreven raken je als lezer diep. En doordat Sharon de setting zo prachtig beeldend beschrijft waan je jezelf echt in de tijd dat dit boek zich afspeelt. Genieten dus.
Het verhaal is af en toe best heftig en het einde komt wat abrupt. Ik was graag nog iets langer bij de tweeling gebleven om te kijken hoe het verder gaat. Ook de scheefgedrukte hoofdstukken over ik denk een oude Mac blijven voor mij nog wat vaag. Wel zeer intrigerend en je kunt er informatie uithalen maar het blijft toch wat vaag en losstaand van het verhaal. Daar had meer ingezeten wat mij betreft.
Desalniettemin heb ik ontzettend genoten van dit boek en vind ik het een echte aanrader!
Reactie plaatsen
Reacties