De 9-jarige Anna heeft het te druk met school en haar vrienden om te beseffen dat de wereld op springen staat. Overal in Berlijn duiken posters op met de foto van Hitler. Haar vader, een Joodse schrijver, besluit het land te verlaten zolang dat nog kan. Zijn gezin volgt hem al gauw. Daarbij moet Anna haar geliefde knuffel, een roze konijn, achterlaten. Terwijl haar familie in een onbekend land een nieuw leven opbouwt, probeert Anna het leven als een vluchteling vooral te zien als een nieuw en spannend avontuur. (flaptekst)
Er bestaan zoveel boeken over de Tweede Wereldoorlog. Het is bizar hoe er elk jaar rondom Dodenherdenking en Bevrijdingsdag meerdere nieuwe boeken verschijnen over dit thema. Toch zijn er ook nog boeken die in Nederland niet of niet meer verkrijgbaar waren. Zoals When Hitler Stole Pink Rabbit van Judith Kerr. Een boek uit 1971 en geschreven door iemand die zelf Joods is en moest vluchten uit Duitsland.
Dat maakt een boek toch extra speciaal, als het is geschreven door iemand die het echt heeft meegemaakt. Judith Kerr schreef een prachtig nawoord over waarom ze dit boek schreef en op welke manier. Want toen ze het schreef was ze niet meer het 9-jarige meisje dat moest vluchten. Alle waargebeurde gebeurtenissen zijn waarheidsgetrouw verteld. De rest heeft ze zelf ingevuld. Net als dat de hoofdpersoon dus niet Judith heet, maar Anna. Ook wel echt de naam van Judith Kerr, maar niet de eerste voornaam.
Het is te merken tijdens het lezen dat dit boek wordt verteld door iemand die de ervaring echt heeft beleefd. Het is rauw, realistisch en emotioneel. Zelf vind ik het lastig om boeken met dezelfde thema's niet te vergelijken. Bij dit boek deed ik het bijzonder genoeg niet. Natuurlijk zitten er dingen in dit boek die ik herken, maar nergens voelde het als een herhaling van iets voor mij.
Het is ook een dusdanig ander boek dan die ik eerder las omdat deze familie al snel vlucht. Het gaat dus eerder over de vlucht en de nasleep daarvan. Wat gebeurde er met zo'n gezin dat ineens hun goede leventje moet achterlaten en ergens 'arm' is. Dat is een grote verandering. Maar hoe ervaart een 9-jarig meisje dat?
Wat fijn dat uitgeverij De Fontein dit boek (en het vervolg) weer heeft uitgegeven. Want hoewel het boek al uit 1971 komt is het nog steeds belangrijk om te lezen. Misschien juist nú wel. We leven in een vreemde wereld en dan is het goed om terug te kijken naar de fouten die eerder al zijn gemaakt. Zodat er hopelijk geen herhaling gaat komen.
Het omslag is prachtig en totaal niet ouderwets, terwijl het wel echt past bij het boek en de tijdsgeest. Prachtig gedaan. Ik ga het tweede boek ook zeker lezen, want ik ben benieuwd hoe het verder is gegaan met Anna en haar familie.
Reactie plaatsen
Reacties