Java, 1948. Jaap is met zijn moeder zijn vader achternagereisd, die daar een belangrijke baan op een suikerplantage heeft.
Jaap vindt het er geweldig: de schitterende natuur, de cultuur, het eten... Maar tegelijkertijd gebeuren er dingen die hij niet begrijpt.
Volgens Jaaps vader is Indonesië nog steeds Nederlands-Indië, al heeft Soekarno drie jaar eerder de onafhankelijkheid uitgeroepen. Maar Jaap hoort andere verhalen van de plantagearts, meneer Quist. En hoewel hij niet mag omgaan met Gus, die een Indonesische moeder heeft - wordt dat zijn beste vriend,
En dan is er die prachtige plek bij de waringinboom, waar magische dingen gebeuren en een meisje verschijnt...(flaptekst)
Deze bespreking start ik met complimenten aan Uitgeverij Lemniscaat. Ze zijn weer helemaal terug met hun geweldige boeken. De omslagen, de titels en überhaupt de verhalen zijn geweldig en passen echt in het rijtje van klassiekers die we allemaal kennen bij deze uitgeverij.
Wat mij betreft is deze nieuwe titel ook een klassieker in de dop. Neem eerst al de intrigerende titel en prachtige omslag van Eef Verburg. De kleuren, de compositie en de mooie belettering zorgen ervoor dat je dit boek wilt lezen. Je wordt als het ware uitgenodigd om het boek open te slaan. En dat moet een omslag doen, anders is het niet goed genoeg.
Ook het verhaal van Robin Raven is prachtig. Hij schrijft over Jaap die in 1948 naar Java afreist met zijn moeder. Voor hem een hele reis met de boot en daar volgt de eerste ontmoeting al met een personage dat vaker gaat terugkeren.
Het boek begint heel sterk met een brief aan de overleden oma van Jaap. Daardoor maak je direct goed kennis met de personages en val je niet gek midden in het verhaal. Slim bedacht.
Het is natuurlijk een beladen periode om over te schrijven. De Tweede Wereldoorlog is voorbij, maar Nederlands-Indië bestaat nog en de geschiedenis in die periode is niet mooi. Goed dat daar een boek over is geschreven voor kinderen. Op deze manier kunnen ze kennismaken met wat er toen allemaal is gebeurd op een toegankelijke manier.
Toen ik dit boek uit had moest ik er wel even van bijkomen. Ik heb echt genoten van het verhaal, de personages en de schrijfwijze. Toch knaagde er iets. En dat is dat er veel raakvlakken zijn met de huidige staat van de wereld. En juist daarom is het goed dat er een boek over deze periode en de Nederlandse bezetting van Indonesië is geschreven. Dit is onderbelicht in de kinderliteratuur en daar moet verandering in komen.
Robin Raven schreef een prachtig, leerzaam boek over deze periode. Met een mooie diepe laag, mooie personages en mooie omschrijvingen van het land en de natuur. Prachtig gedaan.
Reactie plaatsen
Reacties