Het is januari en in de dierentuin is het koud en rustig. Sommige dieren houden een winterslaap en Sem zou de winter ook wel willen overslaan. Maar dan krijgt dierenverzorger Walter een dringend mailtje van zijn zus Tammy, die in Australië woont. Er woeden bosbranden in het land en er zijn veel dieren in nood. In het opvangcentrum voor koala's, waar Tammy werkt, is Walters hulp meer dan welkom. Sem is door het dolle heen als hij mee mag om te helpen. Alsof dat nog niet gezellig genoeg is, besluiten ook Truus en Gerda een ticket Down Under te boeken. Wat volgt is een spannend avontuur vol zon, zand, koala's, kangoeroes én een angstaanjagende spin! (flaptekst)
Bij veel series stop ik met lezen of recenseren na één of twee delen. Je wilt niet in herhaling vallen en dat gebeurt toch snel bij series bespreken. Voor sommige series maak ik een uitzonder: dit is zo'n serie. Help, we hebben een dierentuin! van Marlies Slegers. Iedereen kent deze auteur van haar boeken Briefjes voor Pelle en Schildpadmeisje. Boeken met een emotionele diepgang en vaak wat heftigere onderwerpen. Prachtige boeken maar niet te vergelijken met deze serie.
Sem woont namelijk in een dierentuin met zijn ouders, zusje én opa. De meeste delen spelen zich af in de dierentuin, maar het derde deel ging naar het buitenland. En nu dit zesde deel ook! Naar Australië. Ik kan begrijpen dat je soms even een andere setting wilt voor je verhalen dan elke keer dezelfde dierentuin. Het leuke aan dit nieuwe deel is dat het een hele andere groep is die meegaat naar Australië dan je zou verwachten. Na het lezen van de eerdere delen denk je toch dat opa en de ouders van Sem meegaan.
Maar in dit boek gaan juist Truus en Gerda, twee oudere dames, mee met Walter (die uit Australië komt) en Sem mee. Dit geeft direct andere mogelijkheden. Want wie zorgt er nu voor Sem? Of is er minder controle?
Omdat Sem wel buiten de schoolvakanties weggaat belooft Truus hem 'school' te geven. Dit zorgt natuurlijk voor hilarische gesprekken en situaties.
Maar wat volgt is weer een heerlijk avontuur in een prachtig land. Leuke nieuwe personages worden geïntroduceerd en de oude, bekende karakters zijn heerlijk op dreef.
Marlies Slegers weet deze serie op een lichte, luchtige manier te schrijven die heerlijk leest. Je wilt zelf net als Sem deze avonturen beleven én in die dierentuin wonen.
Misschien nog wel het leukste aan deze serie is het laatste hoofdstuk. Dat is echt verteld vanuit Slegers zelf, alsof al deze gebeurtenissen echt gebeuren. Dat maakt dit een hele eigenzinnige serie die volgens mij nog vele jaren mee kan.
Maar deze serie verdient dus nog meer aandacht wat mij betreft! Het is echt goed geschreven, goed bedacht en doet eigenlijk niet onder voor de andere boeken van Marlies Slegers. Ook de leuke illustraties van Iris Boter passen perfect bij de serie en maken er een mooi geheel van.
Reactie plaatsen
Reacties