Mannus is halsoverkop de bergen in gevlucht nadat hij een verschrikkelijke ontdekking heeft gedaan. Volgens een visioen zou hij het kind zijn dat afstamt van de drie volkeren op eiland Dugh en daarom als enige hoop op vrede bieden. Maar wat kan hij beginnen tegen Zaïr, de leider die op oorlogspad is en heel Dugh wil veroveren?
Mannus heeft geen talent voor het ridderschap, zoals zijn broers, en denkt dat iedereen beter af is zonder hem. Dan duikt zijn zusje op en worden ze achtervolgd door Zaïrs strijdmacht. Nu moet hij wel in actie komen... (flaptekst)
Na het lezen van Mannus en de onzichtbare kracht wilde ik niets liever dan doorlezen. Want dat eerste deel was heel erg een eerste deel. Veel uitleg over de wereld, de onzichtbare kracht, er werd duidelijk een verhaal gestart dat meerdere boeken zou gaan beslaan. Dat is niet erg, dat hoort ook wel bij een eerste deel. Maar het moet dan wel interessant genoeg zijn en de lezer triggeren om verder te lezen.
En dat deed Esther Wittenburg zeker. Gelukkig is er nu eindelijk het vervolg en dat stelt ook niet teleur.
Sterker nog: ik vind dit deel sterker dan het eerste deel. Het verhaal heeft een logische opbouw, de personages zijn uitgewerkter en hebben meer diepgang en als lezer begrijp je alles gewoon beter. Mits je het eerste deel ook daadwerkelijk hebt gelezen.
Heb je dat niet? Dan wordt De reis van Mannus een moeilijk boek. Het is echt een vervolg en zonder de voorkennis kom je er niet. Dat is volgens mij ook het doel van een trilogie, je moet ze allemaal lezen voor het volledige plaatje. En dat werkt hier erg goed. Door alle voorkennis uit het eerste deel is dit tweede deel veel duidelijker en hoeft Esther Wittenburg minder uit te leggen. Dat geeft meer ruimte voor het avontuur en de ontwikkeling van de karakters. Leuk hoe het zusje van Mannus een grotere rol krijgt en hoe de gehele familie uiteindelijk toch wel aan bod komt.
Het einde daarentegen was wel erg abrupt. De serie over Mannus is dan ook een trilogie, dus het verhaal is nog niet klaar. Maar dit einde voelt een beetje alsof er middenin een boek is besloten: dit is genoeg. Stop! We gaan verder in een nieuw boek.
Nu wil ik dus weer heel erg graag doorlezen in het derde deel, dat moet alleen nog verschijnen. Gelukkig is die al aangekondigd en komt die begin 2027 uit! Weer iets om naar uit te kijken!
En ohja, het mooie omslag is van Sophie Pluim, altijd goed!
Reactie plaatsen
Reacties