Elke zomer bezoekt Leon het eiland waar zijn oma woont. Hij verheugt zich ook dit jaar weer op lange vakantiedagen met zijn oma's buuurmeisje Solo. Maar Solo heeft belangrijkere dingen aan haar hoofd. Haar opa en de andere Grootjes vertellen niet meer. Hun verhalen lijken te verdwijnen en het wordt stil onder de schoenenboom tijdens de vertelavond met volle maan.
Leon begrijpt het probleem niet echt, maar hij wil Solo wel graag helpen. Met de volgende volle maan in aantocht begint voor Leon en Solo een race tegen de klok om de verhalen en de vertelavond te redden. (flaptekst)
Het is weer Kinderboekenweek. Met dit jaar als thema: Spot aan! We gaan de planken op! Het Kinderboekenweekgeschenk is dit jaar van Milouska Meulens (illustraties van Hedy Tjin) en het prentenboek is van Harmen van Straaten.
Het Kinderboekenweekgeschenk van Milouska Meulens lijkt direct veelbelovend. Haar eerdere boeken zijn prachtig, vol van mooie boodschappen en vooral veel culturele aspecten. In dit geschenk lijkt ook dat een rol te spelen. Dit verhaal speelt zich namelijk af op Bonaire.
Het geschenk begint interessant. Leon vliegt eersteklas naar zijn oma. Dat geeft al aan hoe rijk deze familie is. Het contrast met de Solo, het buurmeisje van zijn oma, is dan ook groot. Zij woont met haar opa in een oud, houten huis. De oma van Leon wil dat opkopen en er een moderne villa neerzetten.
Toch is dat niet de hoofdverhaallijn: die gaat over de Schoenenboom. Elke maand met volle maan is daar een vertelavond waar de Grootjes verhalen vertellen aan iedereen die het horen wil. Alleen vergeten de Grootjes de verhalen en zijn de vertelavonden gestopt. Solo wil dit oplossen en Leon besluit haar te helpen.
Meulens weet het boek, ondanks weinig avontuur, verrassend vlot te vertellen. Het leest als een trein. Dat komt door de fijne personages en de duidelijke setting die ze neerzet. Het conflict tussen sommige ouderen (over de moderne villa's) is er wat bijgetrokken maar komt toch tot zijn recht.
Het is vooral de vertelstijl van Meulens die dit boek bijzonder maakt. Er zitten gedichten, volksverhalen en zelfs liederen in. Prachtig gedaan en daardoor passend bij het thema. Misschien is het niet direct het eerste waar kinderen aan denken bij dit thema, maar het werkt.
Het einde voelt wat snel, (ineens zit Leon weer in het vliegtuig terug) maar doet niet perse afbreuk aan het verhaal. Het is een mooi verhaal over tradities en de vriendschap tussen kinderen.
Ook de illustraties zijn prachtig, het omslag is het mooist! De illustraties van Hedy Tjin verdienen het om in kleur te zijn!
Reactie plaatsen
Reacties