Alix is wanhopig: haar moeder is gearresteerd en dat is háár schuld. Dwars door de storm van de eeuw is ze op weg naar het politiebureau - maar dan gaat er een rilling door de aarde.
Opeens staat Alix op een zonnige stoep. Het is 1926 en ze heeft niets meer: geen telefoon, geen huis, geen moeder in de cel. Voordat ze kan bedenken wat ze moet doen, stopt er een bloedrode auto naast haar en wordt ze gevraagd voor de gevaarlijkste rol van haar leven... (flaptekst)
Wanneer er een nieuw boek van Anna Woltz wordt aangekondigd ben ik altijd blij. Want haar boeken zijn eigenlijk altijd goed. Het niveau dat zij in haar kinderboeken weet te stoppen is ongekend. Bij de boekpresentie, helemaal in thema van het boek, vertelde ze dat ze tijdens het schrijven alles zo simpel mogelijk wil opschrijven zodat het voor kinderen goed te lezen is. Ondanks de mogelijke moeilijke inhoud, door haar schrijfwijze is het begrijpbaar. Het was echt fantastisch om haar te horen vertellen over De eerste Alix en dat maakte erg nieuwsgierig.
Ik las het boek diezelfde dag nog uit. In de trein en daarna thuis. Op het eerste gezicht lijkt dit een heel ander soort boek dan we gewend zijn van Woltz. Dat komt ook door het geweldige, filmische omslag van David Dean. Een Engelse illustrator die van twee vertaling van Woltz ook een nieuw omslag maakte. Wat een geweldige keus om hem dit te laten doen. Het boek springt je tegemoet en je MOET dit oppakken.
Tijdens het lezen valt al snel op dat het echt duidelijk een Anna Woltz is. Haar manier van schrijven, de ontwikkeling van de karakters en de setting: het is weer geweldig. In elk boek van Woltz ontwikkelen de karakters zich en dat is zo'n meerwaarde.
In dit boek gaat het over tijdreizen (op een subtiele manier) en een moordzaak die moet worden opgelost. Maar er wordt nog veel meer besproken: denk aan feminisme, liefde, pesterijen en je zelfbeeld. Het wordt allemaal op een subtiele manier beschreven zodat dat het teveel is. Het tijdreizen is iets gevaarlijks in kinderboeken vind ik. Vaak wordt het onduidelijk of heel onrealistisch. Woltz heeft het nergens uitgelegd en dat werkt goed. Het gebeurt gewoon en dat is het.
Juist doordat Alix dus uit het nu komt kijkt ze op een hele andere manier naar alles wat er in 1926 gebeurt. Ze praat anders, gedraagt zich anders en vindt andere dingen. Waarom kan een vrouw geen detective zijn? Gelukkig blijft ze een sterk karakter en laat ze deze gedachten niet los.
De detective-zaak is geweldig. Als volwassen lezer zul je eerder een vermoeden hebben van de dader dan als jonge lezer: maar dat is juist leuk. Ik had al vrij snel door wie het gedaan zou kunnen hebben, maar die bevestiging liet nog lang op zich wachten. Het einde van het boek is fantastisch, daar ga ik niets over verklappen, maar dan wordt de titel uitgelegd. Echt geweldig gevonden!
Voor mij is dit misschien wel mijn favoriete boek van Anna Woltz tot nu toe. Het tijdreizen, de tijdsperiode en het stukje detective komt zo perfect samen dat dit echt een feelgood-boek is om te lezen. Ik heb genoten!
Reactie plaatsen
Reacties