Groep zeven is dol op meester Jan. Hij zorgt voor gezelligheid in de groep, over problemen wordt open en eerlijk gepraat en ze doen vaak leuke toneelstukjes in de klas. Maar de directeur, meester Wijnen, is het niet zo erg met meester Jans aanpak eens. Wijnen vindt dat de kinderen zo veel te vrij en brutaal worden.
Als Emma uit groep zeven wordt lastiggevallen door een man, bespreekt meester Jan dat met de klas. Alleen krijgt hij daardoor nog meer gedonder met meester Wijnen.
De spanning tussen meester Jan en meester Wijnen stijgt ten top als meester Jan met zijn gammele auto mee wil doen aan een oude-autorace. Maar wat begint als een onschuldig oefenrondje, krijgt al snel een afloop die niemand had voorzien. Uiteindelijk neemt de strenge directeur zelfs de groep van meester Jan over. Maar de kinderen komen voor hem in actie! Lukt het groep zeven om meester Jan terug te krijgen op school? (flaptekst)
Ik begin even met een persoonlijke mening. Want ik ben fan van Jacques Vriens en al helemaal van zijn 'schoolromans'. Denk dan aan En de groeten van groep acht en Groep acht aan de macht. Heerlijke boeken die ik als kind heb verslonden. Boeken met een boodschap, fijn geschreven en echt geschikt voor kinderen van de basisschool.
Helaas worden die schoolromans nu uitgegeven met wat mij betreft slechte omslagen en vormgeving. Waar in mijn tijd al die boeken werden geïllustreerd door Annet Schaap worden ze nu uitgegeven zonder illustraties en met foto's als omslag. Ik vind het lelijk en niet goed recht doen aan de geweldige boeken die het zijn.
Maar nu! Nu is het debuut van Jacques Vriens: Die rotschool met die fijne klas opnieuw uitgegeven in verband met zijn 50-jarige jubileum als schrijver. En echt met een prachtig nieuw omslag van Mark Janssen. Echt fantastisch! De boeken van Vriens verdienen dit. Ik hoop dat door dit omslag er weer veel nieuwe lezers het boek gaan ontdekken en er van gaan genieten net zoals ik vroeger al deed. In deze uitgave zitten geen illustraties, maar dit ook niet perse nodig.
Bijzonder is het wel dat dit 50 jaar oude boek nog steeds zo goed is. Ik heb gewoon weer genoten tijdens het lezen. Vriens heeft het een beetje aangepast naar deze tijd, maar echt minimaal. Het verhaal staat nog als een huis, de dynamiek tussen de kinderen werkt nog steeds en het verhaal voelt heel eigentijds. Nog steeds hebben kinderen te maken met dezelfde dingen als toen (alleen hebben ze nu mobieltjes). Het voelt bijna gewoon als een nieuw boek aan. Voor een 50 jaar oud boek is dat bizar natuurlijk.
Hopelijk gaat de uitgeverij alle schoolromans van Jacques Vriens op deze prachtige manier heruitgeven, of gaan ze gewoon terug naar de uitgaven met illustraties én omslagen van Annet Schaap (die trouwens wel het 50-jarige schrijfjubileum-logo van Vriens illustreerde dat op de achterkant van het boek te zien is). De schoolromans van Vriens zijn boeken die gelezen moeten worden! Kinderen genieten hier zeker van. En stiekem hoop ik ook op een nieuwe schoolroman van Vriens... dat zou erg leuk zijn!
Reactie plaatsen
Reacties