We kennen allemaal de verhalen. Van helden die op zoek naar de schat levensgevaarlijke hindernissen overwinnen, raadsels oplossen of verborgen sleutels vinden. Maar wie máákte die hindernissen? Wie bedacht de vragen en deed de deur op slot?
De elfjarige Spin leidt een rustig leven, tot zijn moeder plotseling verdwijnt. Hij ontdekt dat ze een groot geheim voor hem bewaarde. In zijn zoektocht naar de waarheid, worden hij en zijn nieuwe vriendin Catta meegesleurd in een avontuur vol magie, geheime genootschappen en wraakzuchtige plannen. (flaptekst)
Na de trilogie Fabulant is er nu een nieuw boek van Marloes Kemming: Het raadsel van Arya'san. Toch wel direct een intrigerende titel. Want wie of wat is Arya'san? Wat ook meehelpt is het uitnodigende omslag van Sophie Pluim. De kinderen, de vreemde dieren en de kleuren zijn aantrekkelijk en maken nieuwsgierig!
En vanaf het eerste hoofdstuk grijpt dit boek de aandacht van de lezer. Spin, de hoofdpersoon, is een interessant personage. Hij leeft in een vreemde wereld die wij nog niet kennen en zijn opa: zijn opa die is een held. Zijn moeder moet op handelsmissie en hij blijft achter met zijn opa. Wanneer zijn moeder verdwijnt moet hij in actie komen.
Het is een redelijk standaard gegeven: iemand verdwijnt en de hoofdpersoon gaat deze persoon zoeken. Maar de rest van dit boek is verre van standaard. Want wat is een Ontrafelaar? En wat is een Geheimhouder? En het hele gegeven dat ook op de flaptekst al wordt beschreven: in elk avonturenverhaal waarin helden een schat zoeken moeten ze hindernissen overwinnen. Wie heeft deze hindernissen gemaakt? En hoe? En waarom? Marloes Kemming heeft echt een geniaal idee gepakt als basis voor dit boek.
Maar de personages zelf zijn ook goed gevonden. Spin, Catta, Opa, Trui en de moeder van Spin zijn allemaal interessant. Ze hebben allemaal een achtergrond (die bij de één dieper wordt uitgewerkt dan bij de ander) die interessant is en reden geeft voor de acties van deze personages. Mooi ook dat Kemming heeft gekozen voor twee vertel-perspectieven. Soms is een hoofdstuk geschreven vanuit Spin en soms vanuit Catta. Dit geeft nog weer een extra dimensie aan de personages en het verhaal.
Het einde voelt ergens wat gemakkelijk, maar het is ook weer erg goed gevonden. Ik ben stiekem benieuwd of hier nog iets achter weggaat komen, want deze personages en deze geschapen wereld van Marloes Kemming vragen om meer. Dit heeft zeker potentie voor meer verhalen en avonturen. En anders is dit een mooie stand alone waar kinderen echt van gaan genieten!
Reactie plaatsen
Reacties