'Tien, negen, acht,' zegt Vos. 'Tot morgen!'
Maud houdt de kogel met één hand vast en vist met de andere haar telefoon uit haar broekzak.
'Wat doe je?' roept Vos.
'Rustig!' zegt ze. 'Ik maak snel nog even een selfie.'
'Je moet de kogel goed vasthouden...'
Het laatste wat Maud door het wazige scherm ziet is Vos die in blinde paniek lijkt.
En dan...
Met de uitvinding van haar neef Vos kan Maud terug in de tijd reizen, maar dat blijkt een stuk gevaarlijker dan ze had gedacht... (flaptekst)
Een nieuw boek van Rob Koops. Van zijn eerste boeken, de Oerbloed-trilogie heb ik ontzettend genoten. De wereld, de personages en de fijne vertelstijl bevielen erg goed. Nu is er dus een nieuw boek. Een nieuwe serie met dus nieuwe personages en een hele andere setting. Hoe gaat dit bevallen?
Goed.
Iets anders kan ik er niet van maken. Dit is typisch zo'n boek waar je in begint en het dan in één ruk uitleest omdat het zo fijn leest én het verhaal je meesleurt. Rob Koops heeft een geweldig idee bedacht om interessante avonturen te beleven.
Maud heeft namelijk eerst helemaal geen zin in de zomervakantie. Haar neefje Vos komt bij hun logeren en dat vindt ze maar niets. Maar wanneer hij bij hun is blijkt Vos interessanter te zijn dan gedacht. Hij heeft, samen met de ondertussen overleden Oma Noena, een Tijdkijker gemaakt. Een helm waarmee je een kijkje kunt nemen in het verleden én zelfs kunt tijdreizen. Maud wil graag een leuk verjaardagscadeau voor haar moeder, die helemaal gek is de op de Romeinse Oudheid. Je raadt het al: ze gaat tijdreizen.
Maar dat gaat natuurlijk niet helemaal goed en nu moet ze op zoek naar de kogel die ze had gebruikt als voorwerpen om de tijd aan te duiden waar ze heen wilde. Want zonder die kogel kan ze niet meer terug...
Je kunt merken dat Rob Koops zijn research zorgvuldig heeft gedaan. Want wat volgt lijkt een realistische omschrijving van het jaar 122. De gebruiken, de manier van leven, de stand van zaken wat betreft de Romeinse heerschappij. Het komt allemaal voorbij zonder dat het aanvoelt als een geschiedenisles. Echt heel goed gedaan!
Ergens gaat het allemaal wel heel makkelijk met dat tijdreizen, want hoe kan zo'n machine werken? Geen idee. En ze heeft een amulet dat er voor zorgt dat ze elke taal kan spreken en verstaan die ze maar tegenkomt. Makkelijk, maar wel noodzakelijk want anders loop je al snel tegen allerlei problemen aan. En we hoeven als lezer niet overal een verklaring voor, toch?
Misschien wel het mooiste aspect van dit boek is de verhaallijn over de overleden oma Noena. Ik ben gevoelig voor de band tussen een kleinkind en grootouders. Deze band is ook duidelijk zeer sterk en het rouwproces is nog bezig sinds het overlijden. Rob Koops verwerkt dat op een subtiele en mooie manier in dit avonturenboek. Zelfs een heftig moment zoals de begrafenis komt voorbij en is niet té negatief. Dat maakt dit boek zoveel meer dan alleen een avonturenboek. Het is een boek over een meisje dat zoekende is in het leven zonder oma en ook wel op zoek lijkt te zijn naar zichzelf en hoe ze haar leven verder moet gaan leven. Prachtig en dit vraagt om meer. Gelukkig komt er een vervolg!
Ook mooi is het omslag van Maruga Koops. Ze weet de sfeer van het boek goed te vangen in haar illustraties!
Reactie plaatsen
Reacties