De magiër Manfredd Tarr is op jacht naar een sleutel - een sleutel die al eeuwenlang verdwenen is en de kracht bezit om een verschrikkelijke duisternis op de wereld los te laten. Om Slingerwald te redden van een vreselijk lot moet Benjamiah, gewapend met zijn magie, zijn moed en zijn beste vrienden Elizabella, Mea en Silas, opnieuw op een onmogelijke zoektocht gaan om de Drie Gezusters te vinden. Deze gevaarlijke reis voert hen door het Bizarre Bos - het domein van onder andere het Wortelvolk, lappenheksen en Halfberen - en eindigt in een felle strijd met gigantische gevolgen. Kan Benjamiah Slingerwald nog één laatste keer redden? (flaptekst)
Deze serie verdient meer aandacht. Ik heb alle delen gelezen en vind het echt één van de betere fantasy-series voor kinderen. Het is nu afgelopen, het blijft bij deze drie delen. En dat is goed, het voelt goed. Maar wanneer je het einde leest zul je merken dat er misschien toch nog wel wat mogelijk is op een dag... dus wie weet.
Jordan Lees schreef weer een geweldig boek. Dit derde boek alweer gaat nog steeds over Benjamiah die weer teruggaat naar Slingerwald. Dat is ook nodig want de magiër Manfred Tarr is op jacht naar een sleutel - een sleutel die al eeuwenlang verdwenen is en de kracht bezit om een verschrikkelijke duisternis op de wereld los te laten. Benjamiah moet dit met zijn beste vrienden Elizabella, Mea en Silas oplossen. Wat volgt is weer een spannende zoektocht door Slingerwald: door het Bizarre Bos: daar wonen onder andere het Wortelvolk, lappenheksen en Halfberen en uiteindelijk komt er natuurlijk een felle strijd.
Wat een boek weer. Jordan Lees heeft een geweldige wereld gecreëerd en geweldige personages bedacht. Dat maakt deze trilogie echt bijzonder. De personages zijn allemaal interessant (ook de nieuwe toevoegingen) en zelfs de slechteriken zijn bijzonder goed uitgewerkt. Je begrijpt wel wat ze doen... De vertaling van Maria Postema is weer heerlijk, net als de uitgave van Uitgeverij Van Goor. De illustraties zijn dit derde boek niet meer van Vivienne To, het omslag is nu van Maike Plenzke en het binnenwerk van Flor Persichini. Knap gedaan want vooral het omslag lijkt echt alsof het door dezelfde is gemaakt. Het binnenwerk is iets simpeler maar is nog steeds erg mooi.
Het einde is hartverscheurend voor een liefhebber van deze serie. Dat ervaar je pas als je alle boeken hebt gelezen. Dat raad ik dus iedereen aan.
Op het omslag staat al dat er van deze serie 10.000 exemplaren zijn verkocht. Gelukkig! Want het zijn echt goede boeken. Toch mag dit nog meer want ik hoor er niemand over. Ga dit lezen!
Reactie plaatsen
Reacties