Als er op een avond opeens een bizon aan tafel zit, weet niemand goed wat ze ermee aan moeten. Maar gelukkig is de bizon heel behulpzaam: hij bakt pannenkoeken, helpt mama met klusjes en leert de kinderen nieuwe skateboardtructjes. Misschien kan hij wel gewoon blijven? (flaptekst)
Na het vorige, steengoede, prentenboek van Pim Lammers & Natascha Stenvert Een ongelofelijk grote, ongelofelijk gevaarlijke leguaan is er nu een nieuw prentenboek van dit duo. Grote schoenen om te vullen want het vorige kreeg een Zilveren Griffel én het Gouden Penseel.
Ook in dit prentenboek gaat het over een groot, vreemd dier dat in het leven van een kind komt. Maar dat is ook de enige overeenkomst met dat eerdere boek. Want in dit boek komt de Bizon echt (of is dat maar net hoe je het bekijkt?). Pim Lammers heeft met weinig woorden een verhaal geschreven over het omgaan met veranderingen en gemis. Nergens wordt daadwerkelijk gezegd wat er aan de hand is in dit gezin. Maar als je goed kijkt op het schutblad en de volgende bladzijde, dan weet je het. Er is een groot gemis in dit gezin. Staat die bizon dan voor het gemis? Of staat het voor iets nieuws? Vul het zelf maar in. Prachtig gedaan. Het klinkt misschien als een heftig onderwerp, dat is het ook, maar dit boek is niet heftig en zwaar. Helemaal niet zelfs.
Het zijn weer de illustraties van Natascha Stenvert die de show stelen. Wauw. De kleurrijke illustraties worden op een bijzonder lompe manier gevuld met de zwarte bizon (een lino-druk). Het neemt veel ruimte in beslag, het is zeer aanwezig in alle dagelijkse dingen de de kinderen en moeder doen. Maar naarmate het boek vordert wordt de bizon kleiner en transparanter. Hij gaat meer op in de omgeving. Gemis blijft, maar je leert er meeleven.
Echt bijzonder mooi gedaan en het zou mij niet verbazen als dit boek weer in de prijzen gaat vallen. Prachtig.
Reactie plaatsen
Reacties