Joris Pannemans is supergoed in rekenen. Zó goed dat volwassenen hem inhuren om hun kansen te berekenen. In vrienden maken is Joris wat minder goed. Eigenlijk heeft hij er maar één en dat is Riemer. Joris en Riemer hadden niet meer van elkaar kunnen verschillen: waar Joris liever zo veel mogelijk op de achtergrond blijft, verzint Riemer steeds iets mafs waardoor hij in het middelpunt van de belangstelling kan staan. Wanneer er een nieuw meisje in de klas komt dat ook van rekenen houdt, krijgt Joris zélf een kans: om van één naar twee vrienden te gaan. Maar als Riemer plotseling verdwijnt, gebeuren er dingen waar Joris niet op had gerekend. (flaptekst)
Het vorige boek van auteur David Vlietstra en illustrator Yoko Heiligers De lijst van Violet Sopjes werd lovend ontvangen: won een Zilveren Griffel en werd genomineerd voor de Woutertje Pieterse Prijs. Zelf heb ik dat boek nog niet gelezen en daar baal ik wel van. Nu dit nieuwe boek heb ik wel direct opgepakt doordat ik werd gevraagd voor een blogtour.
Het boek gaat over Joris, een jongen die supergoed is in rekenen. Hij hangt een briefje op in de supermarkt om mensen te helpen met het berekenen van hun kansen. Gek genoeg reageren hier best wat mensen op en zo krijg je als lezer vermakelijke situaties te lezen over het berekenen van kansen. Bijvoorbeeld de situatie in een bejaardentehuis: al vier keer achter elkaar wint een zelfde mevrouw de bingo. Speelt ze vals of is dit gewoon mogelijk?
Ik heb rekenen zelf nooit leuk gevonden, maar in dit boek is het ineens wel leuk. Toch gaat dit boek niet alleen maar over rekenen. Joris heeft namelijk één vriend: Riemer. Wanneer er een nieuw meisje in de klas komt die ook goed kan rekenen krijgt Joris ineens nog een vriendin erbij en dat zorgt voor jaloezie bij Riemer. Op een dag verdwijnt hij...
David Vlietstra heeft een boeiend verhaal geschreven. Ondanks het misschien saaie onderwerp (rekenen) is dit boek verre van saai. De beschrijvingen, de situaties en de personages: het is allemaal herkenbaar. In elke klas zit wel een Joris. Bijzonder om dit zo terug te lezen en te herkennen. Ook bedenkt Joris zich het dan volwassenen blijkbaar niks meer weten van wat ze op de middelbare school hebben geleerd. Niet over kansen berekenen in ieder geval. En dit klopt zo: ik weet het allemaal echt niet meer,
De illustraties van Yoko Heiligers zijn een mooie toevoeging en vullen het verhaal goed aan. Het is een heerlijk herkenbaar boek dat fijn leest. Mooi uitgegeven door Uitgeverij Gottmer.
Reactie plaatsen
Reacties