Tommaso wil journalist worden. Hij gaat naar Rome om een artikel te schrijven over nepnieuws in het Italië van toen en nu. Zijn onderzoek wordt ruw verstoord als hij zelf slachtoffer dreigt te worden van boosaardig nepnieuws. Hij gaat het gevecht met de complotdenkers aan, maar is die strijd te winnen? Is zijn relatie met zijn grote liefde, de mooie, maar naïeve Giorgio, nog te redden? (flaptekst)
Niet eerder las ik een boek van Rindert Kromhout, of althans, niet van hem alleen. Ik las wel het boek dat hij samen met Tonke Dragt schreef: Wie achter deze deur verdwaalt. Niet echt vergelijkingsmateriaal dus.
Geloof mij maar gaat over Tommaso die naar zijn familie in Italië gaat om een artikel te schrijven over nepnieuws. Dat voelt een beetje pretentieus, aangezien hij niet voor een krant werkt of een opdracht heeft van een krant. Toch wordt er gedaan alsof dit de normaalste gang van zaken is en als lezer ga je hier gemakkelijk in mee. Het verhaal daar ontvouwt zich rap: ineens komen er complotdenkers in beeld, een leuke jongen waar Tommaso verliefd op wordt en dan is er ook nog eens iets wat de opa van Tommaso niet wil vertellen over het geloof. Veel onderwerpen die allemaal aanbod komen en genoeg tijd krijgen.
Rindert Kromhout schrijft op een zeer toegankelijke wijze. Het boek leest als een trein. Je voelt helemaal mee met Tommaso en begrijpt de keuzes die hij maakt. Dat vind ik misschien wel het sterkste aan dit boek. Dat hij ondanks zijn verliefdheid toch tegen Giorgio durft in te gaan met alle gevolg van dien.
De familie in Italië wordt ook heerlijk weergegeven en je voelt de fijne sfeer. Ook de nare sfeer bij de protestmars is voelbaar tijdens het lezen. Erg goed gedaan door Kromhout. Omdat de reden waarom Tommaso in Italië is wat vergezocht voelt, is het einde daardoor ook wat vreemd. Als lezer heb je allang door wat er gaat gebeuren, maar Tommaso blijkbaar niet. En dat voelt wat tegenstrijdig met zijn kennis die je door het boek heen meekrijgt. Het is een slimme jongen, met een eigen mening en een duidelijke visie. Dat hij het inzicht niet heeft in dit onderwerp (de krant) is wat gek.
Maar dit doet bijna geen afbreuk aan het boek. Het is een fijn boek om te lezen en de onderwerpen zijn belangrijk om besproken te worden.
Reactie plaatsen
Reacties