Kinderen van Moeder Aarde



ZES EEUWEN NA DE DERDE WERELDOORLOG. De aarde is door een kernoorlog gekanteld en bijna verwoest. Het ijs op het vroegere Groenland, nu Thule geheten, is gesmolten en het land heeft een heerlijk klimaat. Thule wordt door vrouwen geregeerd, zonder leger, zonder wapens.

Christian is het enige kind van de Konega van Thule die samen met de Vrouwenraad Thule bestuurt. Op een dag ontmoet hij Thura, een gewoon meisje dat veel indruk op hem maakt.

Dan verschijnt er een onbekend schip in de fjord. Het komt uit het Badense Rijk; de opvarenden hebben als enige doel Thule te veroveren zoals ze al met heel Europa hebben gedaan. Dit is niet zo gemakkelijk als het lijkt; de Badeners stuiten op onverwachte tegenstand, waarbij Christian en Thura een belangrijke rol spelen. (flaptekst)


Jaren geleden las ik de hele Trilogie over de toekomst van Thea Beckman. Toen genoot ik er echt van en baalde ik dat ik deze boeken nooit meer voor de eerste keer kon lezen. Zelf heb ik de boeken nooit aangeschaft, maar nu is de serie opnieuw uitgebracht door Uitgeverij Lemniscaat met prachtige omslagen van Martijn van der Linden. En kreeg ik de hele trilogie van Lemniscaat toegestuurd: reden genoeg om in ieder geval het eerste deel weer te lezen.

Op de sociale media zag ik veel reacties voorbijkomen. Die waren wel wat wisselend: veelal las ik dat deze serie nog steeds enorm actueel is en niet ouderwets voelt. Maar er waren toch ook kritische lezers die het wel ouderwets vonden. Spannend... want ik wilde mijn herinnering aan deze boeken niet verpesten.

Nou. Dat is niet gebeurd. Ik heb onwijs genoten van het lezen van Kinderen van Moeder Aarde. Wat een prachtige wereld, Thule. Het klinkt als een prachtige plek en volgens mij een plek waar we in de huidige wereld een voorbeeld aan mogen nemen. Wat zeg ik? Moeten nemen. En dat brengt me dan meteen bij de actualiteit van dit boek. Het origineel kwam in 1986 uit. Als ik dat niet had geweten had ik zo kunnen denken dat dit boek net nieuw is uitgebracht. Het voelt actueel en passend in de tijd waarin wij leven: de klimaatopwarming, de oorlogen en de onzekerheid. Het zou zomaar eens kunnen gebeuren: de derde wereldoorlog. 

Hoe bijzonder is het dan een auteur een serie schrijft over een actueel onderwerp dat decennia later nog steeds actueel is. Thea Beckman haar manier van schrijven leest nog steeds als een trein en haar verhaalopbouw is geweldig.

Wat een goede keus van Uitgeverij Lemniscaat om deze serie opnieuw uit te geven in een nieuw jasje. De nieuwe generatie zou deze boeken zeker moeten lezen. En dat bedoel ik dan niet als een negatieve boodschap aan hen, maar het is goed om je bewust te zijn van de gevolgen die sommige dingen hebben. Deze serie is dan wel verzonnen: het zou zomaar eens wel echt kunnen gebeuren. Laten we dat proberen voor te zijn.  


Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.