Daar gaan we weer

Een nieuw prentenboek van Loes Riphagen is toch elke keer weer een feestje. Coco, Kees en toen Het Kabouterboek: allemaal even geweldig met die laatste wel echt als allerbeste.. Nu is er dus weer een nieuw boek en deze lijkt weer totaal anders. Geen dier in de hoofdrol én geen kabouters. Toch?

Er gebeuren allemaal gekke dingen in heg huis van Kiki, Muis, Prins en Papa. Meteen valt er dan al iets op. Is Kiki nou een meisje maar papa een olifant? Wat volgt zijn allemaal gekke dingen die gebeuren in het huis. Hoe kan dit?

Ik wil niet teveel verklappen maar Loes Riphagen heeft echt een heel leuk verhaal geschreven voor dit prentenboek. Als lezer ben je echt benieuwd wat er nou eigenlijk allemaal gebeurd met dit huis en deze vreemde gezinssamenstelling. Wanneer op het eind duidelijk wordt, wat er daadwerkelijk gebeurd is dat een complete verrassing. Super goed gevonden én super goed goed uitgewerkt. De gesprekken met kinderen die dit boek krijgen voorgelezen zullen ineens heel anders worden. 

Maar ineens wordt het herkenbaar en is alles logisch. Bijzonder goed bedacht en uitgewerkt door Loes Riphagen. 

De illustraties zijn natuurlijk het belangrijkste in een prentenboek. En die zijn zoals we gewend zijn van Loes Riphagen. Ruw, energiek en erg grappig. Elke bladzijde is weer genieten van alles wat er gebeurt. Tekst en illustraties vullen elkaar geweldig aan en dat zorgt voor weer een geslaagd prentenboek!