Nora en haar familie wonen in het dorpje Blankfjord. De zee stijgt hard en het zal niet lang meer duren voor het dorp onder water staat. Nora's vader heeft een vissersschip omgebouwd: zo wil hij zijn gezin en zo veel mogelijk dieren redden. Behalve insecten, want dat vindt hij ongedierte.. Zelfs Nora's beste vriend, de kever Billy, mag niet mee. Maar Nora laat Billy niet in de steek. Ze vindt een oud, houten bootje in het boothuis en bedenkt een plan! (flaptekst)
Weer een nieuw boek met prachtige illustraties van Linde Faas. Er verschijnen veel boeken met illustraties van haar hand en dat begrijp ik best: ze heeft een prachtige eigen stijl, sfeervol, ademt warmte en leven. Ergens vind ik het lastig, want het zou jammer zijn als er teveel boeken verschijnen met haar illustraties en het daardoor minder bijzonder is.
Toch is dat bij dit boek zeker niet het geval. De illustraties zijn namelijk weer prachtig, geheel passend bij het verhaal en zien er toch een tikje anders uit dan we gewend zijn van Linde. Ik kan niet goed ontdekken waar het aanligt, maar het viel me wel op. Prachtig gedaan weer!
Het verhaal zelf is mooi. In het begin twijfelde ik een beetje aan de originaliteit. Want het is natuurlijk een soort van hetzelfde verhaal als De ark van Noah uit de Bijbel. Maar eigenlijk is alleen de basis hetzelfde: de wereld stroomt onder door de hoeveelheid regen en de vader van Nora heeft een Ark gebouwd. Verder is alles anders. De vader van Nora heeft dit niet als opdracht van een God gekregen. En dat Nora besluit insecten te gaan verzamelen is lekker eigenwijs en typisch iets voor een jong kind om te doen.
Mooi is ook het achterliggende verhaal bij de vader van Nora waarom hij niet van insecten houdt. Ik ga het niet verklappen, maar dit geeft zeker een extra lading die je niet direct verwacht bij het lezen van de flaptekst.
Natuurlijk is het wat ongeloofwaardig dat Nora in haar eigen kleine bootje het open water opgaat en dat het allemaal goed gaat. Maakt dit het boek slecht? Nee zeker niet. Het is juist heerlijk om te geloven dat dit goed kan gaan en dat soms de volwassene maar eens moet luisteren naar het kind.
De band die Nora krijgt met de insecten is prachtig en bewonderenswaardig. Ook zij ontdekt dat niet elke insect handig is op een boot (denk aan termieten die hout eten), maar dit geeft ze dan ook toe.
Het einde is prachtig en een wijze les voor de lezer: denk aan de toekomst en zorg goed voor jezelf, anderen en de wereld. Mooi uitgegeven door Uitgeverij Lemniscaat en vertaald door Margaretha van Andel.
Reactie plaatsen
Reacties