Mina vindt dansen heerlijk, dan voelt ze zich helemaal vrij. Maar op balletles is juf Odile best streng. 'Iedereen op de maat!' roept ze dan. Alles keurig en gelijk, dat vindt Mina maar lastig. 's Nachts droomt Mina van haar eigen, vrije dans. Ze bedenkt een plannetje voor de volgende balletles. Zal juf Odile dat wel goed vinden? (flaptekst)
Er is weer een nieuw prentenboek van Sophie Pluim. Na Het huisje zonder heks en Mijn nieuwe broer en ik alweer haar derde eigen prentenboek. Haar eerste prentenboek behoort voor mij echt tot de pareltjes van de laatste jaren. Dat is heel persoonlijk: maar de illustraties, de karakters en het verhaal passen gewoon perfect bij mij. Haar tweede prentenboek was weer erg goed, maar haalde voor mij niet datzelfde persoonlijke gevoel als het eerste. Nu is er dus weer een nieuw boek. En wat keek ik daar naar uit!
Want laten we wel wezen, Sophie Pluim kan het niet fout doen wat betreft haar illustraties. Speels, vrolijk, kleurrijk, vol emotie en gewoon prachtig. Elke illustratie is een waar kunstwerkje en genieten om naar te kijken. De illustratie van het podium in dit boek is geweldig. Maar ook de illustraties waar de hoofdpersoon Mina meerdere keren op staat afgebeeld zijn bijzonder. Het zou verwarrend kunnen zijn om hetzelfde personage meerdere keren te zien: maar dat is het hier niet. Het is duidelijk dat er een emotie, een gevoel en een gebeurtenis wordt uitgebeeld en die komt hierdoor tot leven.
Het verhaal is ook weer sterk. Een meisje dat graag wil dansen maar het strakke, volgens de regels dansen vindt ze lastig en dat is frustrerend. Uiteindelijk bedenkt ze een oplossing en komt alles toch goed. Het is misschien simpel, het is doeltreffend. Welk kind ervaart dit niet een keer? Iets op je eigen manier doen kan soms zo fijn zijn. Dat heeft Sophie Pluim erg mooi weergegeven in dit boek.
Het is dus alweer een goed prentenboek! Al haar prentenboeken zijn aanraders: dus ga ze lezen!
Reactie plaatsen
Reacties